قصر آرزو
اثر: استاد دیندار کامران
.jpg)

یک جهانی پر ز رویا ساختم
زندگانی را من آخر باختم
خانه سبزی که بود آمال من
واژگون شد سوی غم ها تاختم
بوی غم خیزد دگر از شعر من
خویش را در بحر غم انداختم
شد بهار من خزان ای آسمان
زان به توصیف غمان پرداختم
مرغ عشقم زانکه با منقار خویش
از برایت آشیانی ساختم
همچو موری شد حقوقم پایمال
قدر خود را از ازل نشناختم
قصر آمالم نگون شد ای دریغ
لاجرم طرحی نوین انداختم



آمار
وب سایت:
