MAHVASH همه جا

شعری دروصف:

استاد رحیم دیندار( کامران)

فرستنده:

فرشید و مهسا

از شهرستان عجب شیر

آنکه نقاش است و نقشي ساخته

با قلـــــــم طرح نويي انداخته

در مسير واژه هاي دوستــــــــي

سطر سطــري زآشنايي داشته

آنکه چون اسطوره هاي پارســي

عين ولامي را به ميم افراشته

هم رديف انبياء و عارفـــــــــــان

پوششي بر جـــــهل جاهل بافته

آنکه آهنگ و کلامي دل ربــا

از يراي درس خـــــــــود آراسته

چشمه هاي معرفت جوشــــد ز او

دانشي از حد فزون انبـــــــاشته

لحظه هايش پر شده از خـاطرات

خاطراتي که زدل جان باخـــته

هرچه از عطرش ببويم کم بود

او گلستان ها ز گل ها کاشته

آنکه معمار است و الگوي همه

لاله اي بر قلب خود بگذاشته

با سلاح علم در راه مـــــــــــــراد

چون جلوداران به کفران تاخته

از فنونش عالمي پرداختــــــــه

او عزيز است و مقامش پاس دار

چونکه يزدان نام او بنگاشته

عارف آن باشد که چون قطعه زمين

هرکسي او را لگد انداخته

يعني از زهد و کلام و علم او

ذره اي از دانشش برداشته

بار الها اين کامران جان مدد

تا چو ایران سايه ها افراشته .

اندیشه ام از تو سبز و آباد شده
از جهل وغم این فکرتم آزاد شده
در مکتب پاک و شاد استاد ببین
غم رفته زجانم ودلم شاد شده



در مکتب تو همیشه شاگردم من
دور از رخ تو همیشه پر دردم من
در فصل بهار و روز استاد ببین
بی نور معلم این چنین زردم من


آموزش عشقم از همین مکتب توست
اندوخته ی سوادم از این لب توست
گفتم که مریضم و بیا بستر من
چون عامل دردم این غم و این تب توست


با این گچ عشق تخته ی جانم زن
خطّی ز کلام خود به ایمانم زن
صد درس در این کلاست آموخته ام
یک درس ز عشق جان ویرانم زن



بی انصافیست که تو را به شمع تشبیه کنم

زیرا شمع را میسازند تا بسوزد

اما تو میسوزی تا بسازی ، با سپاس فراوان

 تقدیم به استادعزیزترازجان استادکامران.

[Web] -

فرشیدومهساازشاگردان استاددیندارازعجبشیر

باسلام خدمت بانومهوش وباعرض تسلیت به مناسبت ماه محرم                                                       

  شهادت امام حسین ویارانش وسلامی ازدل وجان خدمت یگانه                                                       

           استادعالم هستی استادکامران.                                                                                                            

ســـلام مــن بــه مـحـرم، مـحـرم گــــل زهــرا



بـه لطـمه هـای ملائـک بـه مــاتـم گــل زهـرا





سـلام مـن بـه مـحـرم بـه تشنـگی عـجـیـبـش



بـه بـوی سیـب زمـینِ غـم و حـسین غریـبش





سلام من بـه محـرم بـه غصـه و غــم مـهـدی



به چشم کاسه ی خون وبه شال ماتم مـهـدی





سـلام من بــه مـحـرم بـه کـربـلا و جـلالــش



به لحظه های پـرازحزن غرق درد و ملامش





سـلام مـن بـه مـحـرم بـه حـال خستـه زیـنـب



بـه بــی نـهــایــت داغ دل شـکــستــه زیـنـب





سلام من به محرم به دست ومشک ابوالفضل



بـه نـا امیـدی سقـا بـه سـوز اشـک ابوالفضل





سـلام مـن بـه مـحـرم بـه قــد و قـا مـت اکـبـر



بـه کـام خـشک اذان گـوی زیـر نـیزه و خنجر





سلام من به محرم به دسـت و بـا زوی قـاسم



به شوق شهد شهادت حنـای گـیـسـوی قـاسم





سـلام مـن بـه مـحـرم بـه گـاهـواره ی اصـغـر



به اشک خجلت شاه و گـلـوی پـاره ی اصـغـر





سـلام مـن بـه مـحـرم به اضـطـراب سـکـیـنـه



بـه آن مـلـیـکـه، کـه رویش ندیده چشم مدینه





سـلام مـن بـه مـحـرم بـه عـا شـقـی زهـیـرش



بـه بـاز گـشـتـن حُر و عروج خـتـم به خیرش





سلام من بـه محرم بـه مسـلـم و به حـبـیـبش



به رو سپیدی جوُن و به بوی عطر عجیـبـش





سلام من بـه محرم بـه زنگ مـحـمـل زیـنـب



بــه پـاره، پـاره تــن بــی سـر مـقـابـل زیـنـب





سلام من به محـرم به شـور و حـال عیـانـش



سلام من به حسـیـن و به اشک سینه زنـانش