MAHVASH همه جا

ابرهای شهر عشق

اثر: استاد دیندار کامران

   از  قید  و   بند   دهر   اگر    و ا رهیده ایم   

   بر ما  مگیر عیب  که  هجران   کشیده ایم                            

بشکفته     است   غنچه    امید    بخت   ما

 رویای  وصل   سبز   تو   در  خواب  دیده ایم                                    

  گفتنی چو  تندری   نه  خروشیده ای   چرا  ؟                   

 کردی گمان   که    ما ز تو ای  گل  رمیده ایم     

  ما را به   تیغ     هجر  تو   گردن   زد  آسمان                           

   فریاد   چون   کنیم    که  ما     سر  بریده ایم   

بنگر  طریق  عشق و   وفا  را  به   چشم   دل                  

 از    عافیت   بریده     به   محنت     رسیده ایم     

   کردیم      جهد    پنجره     وصل   وا   نه  شد                        

 در   بزم     ماتمیم     که    غم    را  گزیده ایم  

  آهوی  باد   پاست    دلم    در   مصاف   چرخ                     

  در   کوه    معنویت    و      عرفان    دویده ایم   

  ما    زاده      غمیم     و     قرین      شقایقیم                                  

 دردا     به   جای   شیر     می  غم   مزیده ایم  

 ما   راست  خنده   زرد  و  صدا  سرد  در  فراق                     

   این   گونه     در     سراچه   غم     آرمیده ایم  

  گر  داشتیم   بال   و پر آن هم ز   غم   شکست                             

 بر   بام    عشق   تو    به    پر    دل     پریده ایم  

  بنگر    به     ابرهای   غم انگیز    شهر     عشق  

   ما      قطره      غمیم   ز      آنها        چکیده ایم      

                        بیتاب و طاقتیم چو کامران  در فراق 

                         چون  جامه صبوری  د ل را  دریده  ایم