شعر   طوفانی

                             

استاد رحیم دیندار متخلص به کامران

 

قصه ام طولانی است،شعرمن طوفانی است

 

عاشق   بی باکم،  عشق   من   عرفانی است

 

چتر    در    دست    بگیر ،   سوی    من  گر آیی

 


 

              

استاد رحیم دیندار متخلص به کامران

 

 

 

قصه ام طولانی است،شعرمن طوفانی است

 

 

 

عاشق   بی باکم،  عشق   من   عرفانی است

 

 

 

چتر    در    دست    بگیر ،   سوی    من  گر آیی

 

 

آسمان     شعرم ،    به   خدا     بارانی     است

 

شعله     می روید    از ،      شعر     آتش    ناکم

 

عذر  می خواهم    اگر، شعرم   آتشدانی است

 

گریه     من        جاری    ،  شده         در      ابیاتم

 

شعر من پر درد است    ، درد من    پنهانی است

 

آمده    جغد    به      باغ ،داده    جولان     به    زاغ

 

آنکه افتاده به چاه  ،مرغ    خوش    الحانی  است

 

روح در     مغز     نهان ، عشق    در     قلب     روان

 

سینما      خانه     ما  ،    دیدنش      مجانی   است

 

این  جهان  دهکده ایست ، طول و عرضش محدود

                          

خانه اش  شیشه ای و   ، حاصلش   ویرانی است

 

این      جهان  در      نظر ،     عرفا    دانی    چیست

 

 ظاهرش اهل دل و   ،    باطنش    شیطانی است

 

سرمه    چشم     منست    ،    خاک    ایران     عزیز 


شاعر      ایرانم      شعر       من        ایرانی    است

 

گفتی از   مال    جهان     ،    تو    چه      اندوخته ای

 

 حاصل  عمر  منت     ،    دفتر    و      دیوانی    است  

      

تا     او       داد    مرا   ،      بالی    از   علم     و    هنر  

 
 
دیدم    آنرا    که   به     صد،درد    من    درمانی است 


 

تا که کامران به رخش نظری  کرد  بگفت 
 

         
     یا کنون من اویم ،یا که او کامرانی ا ست     

 

 



تاريخ : شنبه 19 خرداد 1397 | 20:30 | نویسنده : mahvash | ارسال نظر(0)

.: Weblog Themes By SlideTheme :.
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران

  • بناب پلاستیک