MAHVASH همه جا

                                         بسمه تعالی    

                 عشق و صفا و دوستی 

ای شه حُسن سوی من یک نظری تو  ننگری 

  خسته  فتاده  بام   تو   زخم  به  دل  کبوتری

در  شب  تار   می زنم  تار   من    شکسته  دل  

   دیده   کنم    سرای   تو   گر  ز  خیال   بگذری

من به تو هدیه می کنم عشق وصفاودوستی 

 لیک    نظر    نمی کنی، باز     ز  من     مکّدری

با تو   شکوفه    می کند   گلبن  بخت من یقین

زانکه   به باغ   عاشقی   عشق    کند  کدیوری

 شهر و  چمن  برای  تو  دیده  و  دل   سرای تو

ای  دو  جهان  فدای   تو   جلوه   کنی زهر دری

دست مرا بگیر   و   هم   در بر   خویشتن نشان 

 تا ز     صفای    گفتگو    لاف     زنم     ز سروری 

هست   فنا    بقای    من      فرق   دگر نمی کند 

  گر    بزنند      اخگری    ور     به   کشند   خنجری

اهل   ملامتم    که     از    کبر    و     ریا    گذشته ام 

زاهد     خیره      سر    کند      متهمم    به     کافری

این همه   راه    کرده ام    طی     برسم به وصل تو

در   بر    تو    کئیم که   من  دم    زنم     از      قلندری

مهر    وفا      و      خنده ام    خرقه     سالکان    من 

ظا هر  پاک  و    بی ریا   خامه  به   دست و   دفتری

در  دل   من  صفات   تو    کرده     تجلی     ای     صنم 

 کعبه      طواف      من       کند     با    روش        نکوتری

 همچو    ابوسعید    یا      شمس   به  سکر   رو       کنم   

 تا     چو      ابا یزید       در        شطح        کنم     سخنوری